در محضر اندروید!

  • ۱۳۹۶/۱۵/۰۶

  • 298 بازدید

  • بدون دیدگاه

 

با مختصری توجه میتوان متوجه شد که مبنای بسیاری از علوم قدیم و تا حدودی جدید در حوزه انسانیات، اعم از علوم ادبی و فلسفی و دینی و اخلاقی و عرفانی، تمرکز بوده است. نمیگویم بوده و هست چون نیست! اقلا برای کارهای عبادی و آنچه عرفانیات خوانده میشود، تمرکز ضرورت است اما چه باید کرد که دیگر تمرکزی وجود ندارد. شبکه های مجازی تا بیخ نمازها تا بیخ دعاها و زیارت ها و شب قدرها و تا اعماق ارواح رسوخ کرده است.

البته بخشی از عدم تمرکز ما قوم یگانه قدیمی است و مخصوص خود ماست اما بخش هایی از تمرکزهای ما درست از زمان طلوع گوشی های لمسی غروب کرده است.

خلوت ما با حضور شبکه های مجازی شکسته شده و حضور قلبی که برای بسیاری چیزها لازم داشته و داریم با متفرعات مجازی پراکنده شده است. کمتر ذهنی را می توان یافت که جمع باشد و قلبی نیست که تعلقش مطلق باشد. انصافا اتفاق بزرگ و حادثه عمیقی است.

مدتی است که محراب اندروید محراب توجه و تمرکز را تصرف کرده است. صادقانه باید اعتراف کنیم که از وقتی تلگرام باب شده، ابواب تمرکز تخته شده. این تا اینجای کار است. باید دید که منبعد چه میشود و آیا تلگرام در ذهنها ته نشین خواهد شد تا تمرکز و دقت و توجه بالا بیاید، یا آنچه معدوم شد، موجود نمیگردد؟

ارسال دیدگاه

دیدگاه‌ها


شما اولین دیدگاه را برای ما ارسال کنید. حتما خوشحال خواهیم شد.